భారతదేశంలో మహిళల భద్రత అనేది కేవలం ఒక చర్చాంశం కాదు.. నిత్యం నగరాల నుంచి పల్లెల వరకు కోట్లాది మంది మహిళలు అనుభవిస్తున్న భయానక వాతావరణానికి ప్రతిరూపం. నేషనల్ క్రైమ్ రికార్డ్స్ బ్యూరో (NCRB) నివేదికల ప్రకారం.. దేశంలో ఒకే సంవత్సరంలో 4.4 లక్షలకు పైగా మహిళలపై నేరాలు నమోదు కాగా, అందులో 30,000 కంటే ఎక్కువ అత్యాచార కేసులు ఉన్నాయి. అయితే, ఈ గణాంకాలు కేవలం సంఖ్యలు మాత్రమే! వీటి వెనుక ఉన్న మానసిక క్షోభ, బాధితుల వేదన, సామాజిక అమానుషత్వాన్ని ఇవి పూర్తిగా చూపలేవు.
వెలుగులోకి వస్తున్న ఘోరమైన ఘటనలు
దేశవ్యాప్తంగా ప్రతినిత్యం వెలుగుచూస్తున్న కొన్ని ఘటనలు మహిళల భద్రతలోని వైఫల్యాలను ఎత్తిచూపుతున్నాయి:
- జైమూయి (బీహార్) ఘటన: కోచింగ్ క్లాస్కు వెళ్తున్న పదవ తరగతి విద్యార్థినిపై కొందరు దుండగులు దాడి చేసి అమానుషంగా వీడియో తీశారు. ఆ వీడియో సోషల్ మీడియాలో వైరల్ అయ్యే వరకు పోలీసులు స్పందించకపోవడం వ్యవస్థాగత నిర్లక్ష్యానికి అద్దం పడుతోంది.
- ఢిల్లీ పార్కులో ఖాకీ దుస్తుల్లో దారుణం: దేశ రాజధానిలోని ఓ పార్కులో పోలీసుల వలె నటిస్తూ 17 ఏళ్ల మైనర్ బాలికపై దారుణంగా అత్యాచారానికి పాల్పడ్డారు.
- క్రూరమైన సామూహిక అత్యాచారం & హత్య: 16 ఏళ్ల బాలికపై సామూహిక అత్యాచారానికి ఒడిగట్టి, ఆమెను దారుణంగా హత్య చేసి మృతదేహాన్ని పొలాల్లో పడేసిన ఘటన మానవత్వానికే మచ్చగా నిలిచింది.
- 47 కిలోమీటర్ల భయాందోళన ప్రయాణం: గ్రేటర్ నోయిడా నుండి ఢిల్లీకి వెళ్తున్న ఒక స్లీపర్ బస్సులో బాలికపై సామూహిక అత్యాచారం జరిగింది. ప్రయాణంలో ఉన్న బస్సుల్లోనూ భద్రత కరువైందనడానికి ఈ ఘటనే నిదర్శనం.
ఇలాంటి దారుణాలు జరిగినప్పుడు సమాజం మరియు విద్యాసంస్థలు మూలకారణాలను పరిష్కరించడానికి బదులు మహిళలపైనే ఆంక్షలు విధించే వైఖరిని అవలంబిస్తున్నాయి.
ఉదాహరణకు, ఢిల్లీలోని ప్రసిద్ధ లేడీ శ్రీ రామ్ (LSR) కళాశాల బయట భద్రతా లోపాలు తలెత్తినప్పుడు, వీధుల్లో భద్రతను మెరుగుపరచడం మానేసి తరగతులను ఆన్లైన్కు మార్చడం వంటి నిర్ణయాలు తీసుకున్నారు. అంటే, మహిళా స్వేచ్ఛను హరించడం ద్వారా భద్రత కల్పిస్తున్నామని భావించడం ఎంతవరకు సమంజసం?
కావాల్సింది “హ్యాండ్బుక్” కాదు.. మౌలిక సదుపాయాల విప్లవం!
నేరం జరిగిన తర్వాత అరెస్టులు చేయడం, కేసులను ఫాస్ట్ ట్రాక్ కోర్టులకు అప్పగించడం ద్వారా సమస్య శాశ్వతంగా పరిష్కారం కావడం లేదు. మహిళలు తమ భద్రత కోసం ప్రతిరోజూ “ఎలా నడవాలి, ఎప్పుడు బయటకు వెళ్లాలి” అని నిబంధనల హ్యాండ్బుక్ను పాటించాల్సిన అవసరం రాకూడదు.
వ్యవస్థాగతంగా జరగాల్సిన మార్పులు:
- మౌలిక సదుపాయాల కల్పన: ప్రతి వీధిలో సరిగా పనిచేసే వీధి దీపాలు (Street Lights) ఉండాలి. చీకటి ప్రాంతాలను గుర్తించి వెంటనే వెలుగులు నింపాలి.
- పనిచేసే భద్రతా కెమెరాలు: ప్రధాన రహదారులు, పార్కులు, రవాణా వాహనాలలో నిరంతరం పనిచేసే CCTV కెమెరాల నిఘా ఉండాలి.
- కనిపించే పోలీసు గస్తీ (Visible Policing): నేరం జరిగాక స్పందించడం కాదు.. నేరం జరగకుండా నిరోధించేలా తీరప్రాంతాలు, రద్దీ ప్రాంతాలు, నిర్మానుష్య ప్రదేశాల్లో నిరంతర పోలీసు గస్తీ పెంచాలి.
మహిళల భద్రత అనేది కేవలం వారి బాధ్యత కాదు.. అది రాజ్యానిది, సమాజానిది. కంటిముందు కనిపించే ఈ మౌలిక సదుపాయాల మార్పుల ద్వారా మాత్రమే మహిళలు స్వేచ్ఛగా, భయం లేకుండా జీవించగలిగే వాతావరణం ఏర్పడుతుంది.
